حروف خ م ی ن ، در نام خمینی و خامنه ای مشترک است. فقط نام خامنه ای یک آه بیشتر دارد، که از دست خواص بی بصیرت می کشد.

شب عملیات من جلو بودم و علی پشت سرم. دو به دو به سمت خاکریز می‌رفتیم. از زمین و آسمان آتش دشمن می بارید. در یک لحظه کلاه از سرم افتاد. علی داد زد: « کلاتو بردار! » خم شدم کلاه را بردارم که حس کردم یک گلوله از لای موهایم رد شد و پوست سرم را خاش داد!. برگشتم به علی بگویم «پسر! عجب شانسی آوردم» گلوله توی پیشانی علی بود.

دیده هر چند که از دیدن تو محروم است
پرتو حسن تو بر اهل نظر معلوم است

شعله عشق تو از چهره زردم پیداست
گرچه در پرده دل راز غمت مکتوم است

ای خوش آن دم که چو گل با لب خندان آئی
که دل منتظران بی تو بسی مغموم است

کعبه را گفتم تو از خاکی من از خاک ،چرا باید به دور تو بگردم؟

ندا آمد تو یا پا آمدی باید بگردی ، برو با دل بیا تا من بگردم

هرچه بیشتر عاشق باشی هم بیشتر آزار می بینی و هم بیشتر لذت می بری.

بعضی فکر میکنند که منصفانه نیست که خدا کنار گل سرخ خار گذاشته است. بعضی دیگر خدا را ستایش میکنند که کنار خارها گل سرخ گذاشته است.

همیشه فکر می کردم چون گرفتاریم به خدا نمی رسیم. اما فهمیدم چون به خدا نمی رسیم همیشه گرفتاریم.

این جمعه هم گذشت و آن سوار سبز پوش ؛ آن پیک شادی و امید نیامد

و باز هم مائیم و شبهای تیره و سرد انتظار . مائیم و زمزمه های دعا .

تو را می خوانیم ای مولای مهربانی ها . ای روشنی چشم عاشقان